باران غمي به سيــنه ات مي بـارند

ديـــوار ميان مــن و تو مي کــارند

اين گونه به نامه هايشان دل مسپار

اين مردم شـــهر خط کوفـــي دارند

ديــوار شــدند و روبرويـــــم بستند

زنـــجير به پــاي آرزويـــــم بستند

شب در قفس شکسته ي پر دردي

تـــــا داد زدم راه گــــلويم بســــتند

رسم نوشتن با قلمها یادمان رفت

گل کردن لبخندهای همکلاسی

با یک نگاه ساده حتی یادمان رفت

ترس از معلم، حل تمرین پای تخته

آن زنگهای بی معما یادمان رفت

راه فرار از مشقهای توی خانه

"ای وای ننوشتیم آقا" یادمان رفت

آن روزها را آنقدر شوخی گرفتیم

جدیت((تصمیم کبری )) یادمان رفت

شعر((خدای مهربان)) را حفظ کردیم

یادش بخیر اما خدا را یادمان رفت

در گوشمان خواندند رسم آدمیت

آن حرفها را زود اما یادمان رفت

فردا چه کاره میشوی؟ موضوع انشاء

ساده نوشتیم آنقدر تا یادمان رفت

دیروز تکلیف آب بابا بود و خط خورد

تکلیف فردا، نان و بابا یادمان رفت

                   این چقدر خوبه که تو کنارم هستی....

همه چی آرومه....غصه ها خوابیدن.....

                   شک نداری دیگه تو به احساس من....

همه چی آرومه من چقدر خوشحالم....

                    پیشم هستی حالا به خودم می بالم.....

تو به من دل بستی از چشات معلومه....

                     من چقدر خوشبختم همه چی آرومه....           

         همه چی آرومه....

تشنه چشماتم منو سیرابم کن....    

                     منو با لالایی دوباره خوابم کن....

بگو این آرامش تا ابد پابرجاست....

                                     حالا که برق عشق تو نگاهت پیداست....

همه چی آرومه من چقدر خوشحالم....

پیشم هستی حالا به خودم می بالم....تو به من دل بستی از چشات معلومه....

من چقدر خوشبختم همه چی آرومه....

                                            همه چی آرومه....

                                                             همه چی آرومه....